Kulinariska ekskursija
Hornjołužisku hospodliwosć móžeće sej najkmańšo lubić dać, hdyž sej wšelake jědźe z tudyšich produktow popřejeće. Dobru składnosć, „jědźny lisćik“ Hornjeje Łužicy zeznać, maće w lěću na Hornjołužiskim festiwalu kulinariskich dobrotow abo nazymu za čas Tydźenjow łužiskeje ryby.
W krajinje Hornjołužiskeje hole a hatow – jónkrótnym biosferowym rezerwaće UNESCO w Sakskej – pěstuja staru tradiciju: wułójenje rybow. K tomu so poskićuje wotměnjawy program. Najwšelakoriše jědźe z domjaceje ryby – hač karp, sandak, sum, šćuka abo lina – budu Wam wěsće kulinariski kwas! Rybjaca poliwka, specielny meni abo sušena ryba – poprawom byšće wšitko woptać měli.
Fichtowa stwa Ramnow
Dalše kulinariske dobroty Hornjeje Łužicy su Kamjenske kołbaski z Budyskim žonopom, wězo twaroh z lanym wolijom a – wosebje za hodowny čas – poprjancy z Połčnicy. Jedyn ze sławnych brunych palencow je tohorunja wottud – wuběrny Wjelečanski. Wotměnjate kaž kónčina sama su tež družiny piwa, kotrež Hornja Łužica poskića. Štóž ma po tajkim pućowanju po Hornjej Łužicy w třiróžku krajow wosebje suchu šiju, móže so z mineralku z Wopaki a łužiskimi sadowymi brěčkami wokřewić.