Z kulturu po Hornjej Łužicy
Kopica typiskich regionalnych zarjadowanjow sčini z Hornjeje Łužicy kulturne dožiwjenje. Tomu skićeja historiske města Budyšin, europske město Zhorjelc/Zgorzelec, Kamjenc, Lubij, pólski Lubań kaž tež Žitawa, kotrež běchu w srjedźowěku zwjazk šěsćiměstow tworili, awtentisku kulisu. Wony zwjazk bě pućowacych po „Viji regia“ škitał; z tym so města sylnjachu a jich derjeměće stupaše. Wo tutej dobje swědča dźensa hišće woborne hrody kaž tež pyšna architektura domow byrgarjow.
Dalša čara – „Via sacra“ – přewodźa zajimcow přez lěttysac kultury a sakralnych stawiznow w Hornjej Łužicy, Šleskej a Čěskej. Na njej so zwjazuja pyšnje wuhotowane klóštry, kaž Marijina hwězda, a sakralne drohoćinki, kaž „Žitawski póstny rub“. Hród Frýdlant jako wobsydstwo generalisimusa Albrechta von Wallensteina je na čarje jenož jedne z wuznamnych městnow, hdźež wothrawachu so stawizniske podawki z europskim wuznamom.
Klóšter Marijiny doł
Romantiske hrody, parki a zahrody słušeja runje tak do kulturneho herbstwa Hornjeje Łužicy. Nimo hižo naspomnjeneho Mužakowskeho parka je to pyšny Ramnowski hród z krasnej zahrodu – najrjeńši to ansambl wjesneho baroka w Sakskej, hdźež so wopyt w kóždym počasu zadani.